در قرن هفدهم به نام چارلز پلومیر که گونه‌های مختلف این گیاه را شرح داده‌است، اقتباس شده‌است. این درخت بومی آمریکای مرکزی، مکزیک، کارائیب و آمریکای جنوبی و جنوب برزیل است همچنین امروزه پلومریا در جنوب آسیا بسیار یافت می‌شود. به علت اینکه در کنار معابد زیاد کاشته می‌شود به نام درخت معبد (به انگلیسی: Temple Tree)‏ نیز خوانده می‌شود. یکی از آسان ترین گیاهان گرمسیری برای رشد و پرورش است.

گلهای پلومریا غالباً درشت و خوشبو هستند. زمان شکوفایی این گل طولانی بوده و پر عطر است.

رنگ گلها بسیار متنوع شامل سفید ،کرم ،زرد ، صورتی کم رنگ تا پر رنگ و قرمز می باشد. گونه های پلومریا با قلمه تکثیر می شوند ، همچنین بوسیله بذر و از طریق کشت بافت هم ازدیاد می یابند

بهترین مکان برای پرورش آن در زیر آفتاب مستقیم است. در اولین سال پس از کاشت گل آن شکوفا می‌شود. در فصل زمستان بهتر است از آبیاری آن خودداری شود. اگر ساقه یا برگ آن زخمی شود، ماده‌ای سفید و حاوی مواد سمی از آن خارج می‌شود